شهید فرهنگ دوست-حمیدرضا

 بازنویسی وصیّت :

بسمه تعالى

 * و لا تحسبن الذین قتلوا فى سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون *

چه زیباست آگاهانه به استقبال شهادت رفتن و چه روحانى است راه حسینیان را پیمودن، چه غرور آفرین است داشتن چنین ستارگانى در آسمان اسلام و ولایت.

 سپاس و حمد خداوند قادر که ما را از عدم آفرید و به ما قوّت‌ خدمت در راه خود عطا فرمود و با سلام به پیشگاه حضرت خاتم الانبیاء محمّد مصطفى (ص) و اهل بیت عصمت و طهارت و با سلام به منجى عالم بشریّت حضرت ولىّ عصر (عج) ونایب بر حقّش امام خمینى. 

خدایا! سپاس که به ما راه خدمت به اسلام و مسلمین آموختى.

 خدایا! ما را در راهمان که همان راه خودت مى باشد ثابت قدم و استوا رقرار بده. خدایا! ما در راه تو حرکت کردیم و به نام تو آمدیم و به نیّت تو جنگیدیم.

 خدایا! ما را از سربازان آن آقایى قرار بده که دل هاى مومنین بسوى اوست.

 پروردگارا! کسى که عاشق تو شد و با چشم باز و روحانى این دنیاى با عظمت را نگریست و هدف ازآفرینش را یافت دیگر طاقت دورى از عشق تو را ندارد.

 خدایا! ما را عاشق خود بگردان تا ما فانى شویم در راه تو. الهى و ربى شهدایى در راه اسلام جان گران قدر خود را در راه رضاى تو فدا کردند این شهدا و همچنین ما را با حضرت ابا عبدالله الحسین (ع) محشور بفرما.آمین یا ربّ العالمین.

شهادت

در حقیقت‏ خدا از مؤمنان جان و مالشان را به [بهاى] اینکه بهشت براى آنان باشد خریده است همان کسانى که در راه خدا میجنگند و میکشند و کشته میشوند [این] به عنوان وعده ی حقّى در تورات و انجیل و قرآن بر عهده ی اوست و چه کسى از خدا به عهد خویش وفادارتر است پس به این معامله‏ اى که با او کرده ‏اید شادمان باشید و این همان کامیابى بزرگ است.
***
جوشش آب از وجود توست، همچون ماهی، در آب می غلتیدی و می تافتیدی این قطره های آب را. همچون موج می شدی و لرزه می انداختی به جان رود. چه کرد قضا با آب، که برون کرد لؤلؤیی چون تو را.